Życie w UK: Nauka języka angielskiego cz. 2

<div style="text-align: center;"> Post na temat <a href="http://www.mirrorowisko.pl/2015/08/o-nauce-angielskiego-cz1.html">nauki języka angielskiego</a> kiedyś już był. Ja w międzyczasie nauczyłam się dwóch innych języków na poziomie podstawowym, więc uznałam, że może fajnie by było temat uzupełnić w inne metody, których używałam i po prostu odświeżyć te, o których już pisałam. Pamiętam, że pierwszy post miał bardzo fajne statystyki i często jest wyszukiwany w google, więc przytrzymam srokę za ogon jeszcze chwilkę.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhq-GPJ5XPWLpJTx1fwSFC4Ol3DpXhkWNPKcKz0EdFabJJycxWZqN4Q8KNV3r_kRgOGBqY52q1mcDeQS2ft4kt81TF9P7J-TacS0GPDpTqkYDZ94NK1ctpXc47k5K71UB0xiXB9DKILTG8/s1600/kaboompics.com_Woman+writing+on+notebook.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhq-GPJ5XPWLpJTx1fwSFC4Ol3DpXhkWNPKcKz0EdFabJJycxWZqN4Q8KNV3r_kRgOGBqY52q1mcDeQS2ft4kt81TF9P7J-TacS0GPDpTqkYDZ94NK1ctpXc47k5K71UB0xiXB9DKILTG8/s1600/kaboompics.com_Woman+writing+on+notebook.jpg" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> 1) Zanim zaczniecie zastanówcie się jaki język i po co. Cel to podstawa, bez niego szybko Wam się znudzi. Ja chcę do 30 roku życia znać 10 języków. Polski, angielski, niemiecki i czeski mam opanowane. Francuski i hiszpański mam na poziomie podstawowym, ale podciągam je na tyle systematycznie, że zakładam ich bardzo dobre opanowanie w przeciągu następnych 10 miesięcy. Czemu? Bo mieszkam w Anglii, a tu wbrew pozorom nie wszyscy po angielsku mówią. </div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> 2) Użyj skrótów myślowych, samoprzylepnych karteczek, notatek w telefonie. Notuj słowa i zdania, powtarzaj stojąc w kolejce w sklepie, rozrysuj mapy myślowe. Możesz rozpisać na małych karteczkach nazwy przedmiotów i je po prostu na tychże przedmiotach poprzyklejać. Nie da się tego ominąć, chociaż może być ciężko to zrobić jeśli w mieszkaniu jest więcej osób. Skoro przy karteczkach jesteśmy - rozpisuj tyle słów określających daną rzecz ile znasz / chcesz znać. Dodaj inne języki, porównuj. Skup się np. na 1000 najpopularniejszych słów, które na początku wystarczają do nawiązania prostych konwersacji :)</div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> 3) Ucz się z kimś. Pisz listy, maile czy pomagaj na forum. Człowiek to istota lubiąca rywalizację, partner daje motywację do działania i w znacznym stopniu ułatwia naukę :) Ustalcie metodę nauki i małe przystanki, na których czeka nagroda. Dla wszystkich, nie dla tego kto dobiegnie pierwszy. Pamiętaj, że porównywanie się z innymi nie jest dobre - ktoś może mieć wrodzony talent albo mieć lepsze podstawy języka, ktoś inny zaś może być daleko w tyle. Traktuj naukę języka jako fajne wyzwanie, nie walkę o medal. Możesz poszukać też np. zagranicznych studentów, którzy chętnie poduczą Cię języka obcego w zamian za mini lekcje języka polskiego :) </div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> 4) Znajdź źródła nauki języka. Radio, telewizja, gazety, książki. Język to cztery działy: pisanie, mówienie, czytanie i słuchanie, warto więc zadbać, by mieć między nimi balans. Pisz bardzo proste opowiadania, słuchaj piosenek (wsłuchuj się, wyłapuj słówka, zapamiętuj tekst). Oglądaj seriale (z napisami lub bez), jest ich cała masa. Mój ulubiony to <i>Friends, </i>ale np. <i>Two broke girls</i> też daje radę. Po jakimś czasie zaczniesz wyłapywać żarty, które po przetłumaczeniu na język polski nie mają sensu. Posłuchaj audiobooków, poczytaj ebooki, rób proste listy zakupów w obcym języku (zaprawdę powiadam Wam, łatwiej i szybciej mi się to robi po angielsku niż po polsku, a i nauka szybciej wchodzi bo uczycie się przez zmysły). </div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> 5) Zmień ustawienia komputera, facebooka czy maila na język, którego chcesz się nauczyć. Korzystaj z obcojęzycznych stron (Wikipedia? ;)), zagraj w grę. Moje podstawy języka angielskiego wzięły się... z gry! Grałam latami w <i>World of Warcraft</i> i to właśnie tam nauczyłam się nie tylko części ciała ludzkiego czy zwierzęcego, ale również nazw roślinności, jedzenia, kamieni szlachetnych czy różnych tkanin. Wierzcie mi, wielu anglików zaskoczyłam już słowami wyjętymi z gry, które nadają się do użytku codziennego ale są trochę <i>wyszukane</i> ;) </div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> 6) Użyj zmysłów. Gestykuluj, smakuj, wąchaj, śpiewaj, wyobrażaj sobie kształt czy zastosowanie w Twoim życiu danego słowa. Buduj krótkie zdania z konkretnym słowem. Mów do siebie stojąc przed lustrem, używaj rąk i mowy ciała do przekazania informacji i przekonania siebie, że to o czym mówisz jest istotne. Skup się na mimice, tonie głosu, śpiewaj. To naprawdę zmienia bardzo dużo podczas nauki :) Ja kiedyś rozmawiałam z rybkami ;) </div>

Życie w UK: Nauka języka angielskiego cz. 2

Post na temat nauki języka angielskiego kiedyś już był. Ja w międzyczasie nauczyłam się dwóch innych języków na poziomie podstawowym, więc...

Życie w UK: Nauka języka angielskiego cz.1

<div style="text-align: center;"> Długo zabierałam się za tego posta, w końcu nadeszła wena i motywacja. Często pytacie jak radzę sobie w Anglii, jak wyglądała moja nauka języka i jak mi idzie teraz. Postanowiłam podzielić te informacje na kilka części. Dzisiaj opowiem o tym raczej ogólnie, z czasem zagłębimy się w to bardziej.<br /> Zacznę od podstaw. Angielskiego uczyłam się przez 6 lat podstawówki, 3 gimnazjum, 3 liceum i 1,5 roku studiów. Czy ten okres przygotował mnie do życia w Anglii? Nie. I nie jest to wina nauczycieli. W podstawówce Pani Szewczyk była wspaniała, naprawdę motywowała. W gimnazjum trafiłam na kosę, więc oczywiście połowę lekcji spędzałam poza szkołą. W liceum nauczycielka płakała przy najmniejszym sprzeciwie któregokolwiek osobnika z klasy, więc nie było lekko. Na studiach wymagania były śmiesznie niskie a mnie nie starczało na nie czasu bo miałam od groma innych przedmiotów. <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglw-xqJQDIo4I2vmCV9JwpeI9aCmifS-sCm0xPx81VruPG59G-a5TvOcE8BXoYE3wQIqSjz8dlyGJzwsC2bSXshe71kox9jVh9Me_AN8aAHUZBur6YsZQbZx1Pwn2LK7Ak5CzmCqwtO1U/s1600/IMG_4893.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglw-xqJQDIo4I2vmCV9JwpeI9aCmifS-sCm0xPx81VruPG59G-a5TvOcE8BXoYE3wQIqSjz8dlyGJzwsC2bSXshe71kox9jVh9Me_AN8aAHUZBur6YsZQbZx1Pwn2LK7Ak5CzmCqwtO1U/s1600/IMG_4893.JPG" /></a></div> <br /> Wyjeżdżając do UK rozumiałam sporo, ale miałam opór przed rozmawianiem. Miałam książkę z gramatyką, słownik, thesaurus i kilka podręczników, które codziennie sumiennie wertowałam. 80% tego czasu po prostu straciłam, bo nic nie uczy tak, jak rozmowa właśnie. Załapałam od groma słówek, trochę składni, ale gdyby mnie ktoś zapytał o definicje to ich nie pamiętam. Nikt w UK nie korzysta z definicji, często pytając dlaczego coś się mówi tak a nie inaczej słyszałam<i> bo tak już jest i już. </i> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicMumYTBpTUmFECQPFMXlbBgBR5MZ3SpVnHV6wLbHlZvzoWdK70fQGlOtdUyKYrEa4NE8gsRmMJKWjiygs0n_d-Ox_yEV6uFF0RLkgTHhuIDLFgGNoIqrIwz9uYprkTruKJvJV61tOGII/s1600/IMG_4894.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicMumYTBpTUmFECQPFMXlbBgBR5MZ3SpVnHV6wLbHlZvzoWdK70fQGlOtdUyKYrEa4NE8gsRmMJKWjiygs0n_d-Ox_yEV6uFF0RLkgTHhuIDLFgGNoIqrIwz9uYprkTruKJvJV61tOGII/s1600/IMG_4894.JPG" /></a></div> <br /> Najwięcej nauczyłam się w pierwszej pracy. Przed wyjściem usiadłam na kanapie i po prostu się popłakałam, bo czułam się bezsilna. Po wejściu okazało się, że mój i tak słaby angielski był jednym z lepszych i to mnie proszono niejednokrotnie o tłumaczenie. Było słabe, powtarzałam po 5 razy jedno zdanie ale manager okazał się miły i pomagał mi uzupełnić braki w tych słowach, których praca wymagała. Po pół roku byłam w stanie sama załatwić sobie wizytę u lekarza, spieniężyć czek czy kupić uszczelkę. Jak czegoś nie wiem to zaczynam zdanie od <i>Szukam czegoś, ale nie wiem jak to się poprawnie nazywa po angielsku. Wygląda tak i tak, służy do tego i tamtego. </i>Ludzie wymawiają nazwę, ja ją powtarzam i utrwalam. Nikt tu się nie naśmiewa (a przynajmniej nie przy mnie). <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWaRf2YJVVyH8qGVx9BAxrABx1yj5DQL91V7eD_wE5T-VynKoQQlj7QV9zLh-yqoYpi5yBmYEx_zC1fWNu0Fo5RMycG8CamhXrT2WtTg6wiTDKpqfxzN5Y95rYuaCYeCHAmzpTXZ7XcS8/s1600/IMG_4896.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWaRf2YJVVyH8qGVx9BAxrABx1yj5DQL91V7eD_wE5T-VynKoQQlj7QV9zLh-yqoYpi5yBmYEx_zC1fWNu0Fo5RMycG8CamhXrT2WtTg6wiTDKpqfxzN5Y95rYuaCYeCHAmzpTXZ7XcS8/s1600/IMG_4896.JPG" /></a></div> <br /> Dużo dało mi oglądanie seriali po angielsku. Czasami wspierałam się napisami polskimi lub angielskimi, ale jeśli znam tematykę to w ogóle z nich nie korzystam. Nie oglądam tu telewizji, chociaż pamiętam że siostra mnie tym na początku katowała i nic mi to nie dało. Lubię za to oglądać filmiki na Youtube. Wyszukuję tematykę, która mnie interesuje i z kontekstu jestem w stanie wyłapać sens. A jeśli nie mogę to sięgam do słownika, który koło słowa ma definicję - po angielsku. <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUTpMCMcwou-nKkQ0t384gy52Er1-3H0cmcb9Iagbub4aADXUlVnCMchTaLfdItpLAlw2PRksDKWxdGMeUkurwRq8BwBlY2vj5Kwo1YFFqySTqz7RxT9BVqTRe6RW7HqB5cyg2xf2vdRo/s1600/IMG_4897.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUTpMCMcwou-nKkQ0t384gy52Er1-3H0cmcb9Iagbub4aADXUlVnCMchTaLfdItpLAlw2PRksDKWxdGMeUkurwRq8BwBlY2vj5Kwo1YFFqySTqz7RxT9BVqTRe6RW7HqB5cyg2xf2vdRo/s1600/IMG_4897.JPG" /></a></div> <br /> Kolejnym krokiem było wsłuchiwanie się w piosenki z płyt dołączonych do książek. Szybko się jednak nudziłam, więc szukałam piosenek na YT i próbowałam wyłapywać słówka. Jeśli napotkałam na problemy - sięgałam po słownik albo wchodziłam na tekstowo.pl. Na dzień dzisiejszy jestem w stanie rozszyfrować niejedną piosenkę Eminema. Trudność językowa jest niska, ale jak on zaczyna na jednym wydechu pięć wersów to można się zagubić. Fakt, że dużo słuchałam zamiast czytania sprawił też, że bardzo szybko mówię. Niejednokrotnie powiem coś z błędem i po chwili dopiero do mnie to dociera :P<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj20nH9eKGT-hFu3lTM25yKVTZxQlMGTCwG-kS_FFu8OdklZnBA6JsIv42ol7wsZz9E1c-ChHjQoKY99Lx6mlCNQ8pcdVVJ_mxsawKP3yd2hGqMTU_Q5R8XyFxYZjMCWpBSXjdFnxvyGpM/s1600/IMG_4898.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj20nH9eKGT-hFu3lTM25yKVTZxQlMGTCwG-kS_FFu8OdklZnBA6JsIv42ol7wsZz9E1c-ChHjQoKY99Lx6mlCNQ8pcdVVJ_mxsawKP3yd2hGqMTU_Q5R8XyFxYZjMCWpBSXjdFnxvyGpM/s1600/IMG_4898.JPG" /></a></div> <br /> Druga praca nauczyła mnie języka od bardziej formalnej strony. Zwroty grzecznościowe, wiele nazw. Wyłożyłam się raz na jakimś dość starym angielskim słowie, którego młodzi już nie używają i niestety klientka tego nie zaakceptowała. Była to jedyna niemiła sytuacja związana z moimi umiejętnościami. Kobieta poproszona o wyjaśnienie mi co dane słowo oznacza powiedziała mniej więcej <i>powinnaś się wstydzić, że jesteś w tym kraju nie znając języka. Tacy jak Ty powinni wracać do swoich wiosek i tam żyć. </i>Odpowiedziałam jej spokojnie w mało kulturalny sposób<i>, </i>informując ją że znam biegle 2 języki plus angielski na poziomie wystarczającym mi do swobodnego komunikowania się i dopóki ona nie nauczy się języka innego niż angielski może mi co najwyżej zejść z oczu bo nie mamy o czym rozmawiać. Skończyło się tym, że była mocno zażenowana i wyszła ze sklepu. <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://asset-1.soupcdn.com/asset/12297/3424_1dd9_500.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://asset-1.soupcdn.com/asset/12297/3424_1dd9_500.jpeg" width="640" /></a></div> <br /></div>

Życie w UK: Nauka języka angielskiego cz.1

Długo zabierałam się za tego posta, w końcu nadeszła wena i motywacja. Często pytacie jak radzę sobie w Anglii, jak wyglądała moja nauka ję...